Τον περασμένο Νοέμβριο, εκπαιδευτικοί από ένα γυμνάσιο της πόλης Μίσκολτς στα ανατολικά της Ουγγαρίας, έγραψαν ένα γράμμα. Προς την κυβέρνηση, και την κοινωνία. Όλο και περισσότεροι άρχισαν να το υπογράφουν. Ίσως όχι όλοι για τους ίδιους λόγους, ούτε με την ίδια αφετηρία. Αλλά όλοι, για να διαμαρτυρηθούν για την κατάσταση της εκπαίδευσης. Για τους χαμηλούς μισθούς, για την αύξηση των καθηκόντων τους, για τη γραφειοκρατία, αλλά, και για ένα μεγαλύτερο διακύβευμα: για το αν η γενιά που βρίσκεται τώρα στα θρανία θα μάθει να ακούει και να δέχεται, ή να σκέφτεται και να ρωτά. Και η κυβέρνηση Όρμπαν, φαίνεται ότι αρχίζει να ανησυχεί.

 

Χιλιάδες δάσκαλοι, μαθητές και γονείς διαδήλωσαν στο Μίσκολτς, τη Βουδαπέστη και άλλες πόλεις της Ουγγαρίας ενάντια στο «συγκεντρωτικό σύστημα» που, όπως λένε, έχει προωθήσει στην εκπαίδευση η κυβέρνηση, «υπερφορτώνοντας» μαθητές και εκπαιδευτικούς.

 

«Θέλω να μιλάω στα παιδιά και να τα μορφώνω, όχι απλώς να τα διδάσκω», λέει η καθηγήτρια ιστορίας Magdolna Nagy που έφτασε στο Μίσκολτς από γειτονική πόλη. «Μαθητές, γονείς και δάσκαλοι υφίστανται την ίδια καταπίεση κάθε μέρα. Το μέλλον των παιδιών μας και της Ουγγαρίας κινδυνεύει».

 

Θέλουμε να έχουμε επιλογή στα διδακτικά βιβλία, λένε οι εκπαιδευτικοί. Διαμαρτύρονται και για το νέο καθεστώς αξιολόγησης που προωθεί η κυβέρνηση της χώρας.

 

«Οι αλλαγές που έχει προωθήσει η κυβέρνηση από το 2010 έχουν γυρίσει 100 χρόνια πίσω το ρολόι της εκπαίδευσης», λέει ο Lazlo Mendrey, επικεφαλής του συνδικάτου των εκπαιδευτικών PDSZ.

 

Ο ίδιος αναφέρει ότι μπορεί να δόθηκαν αυξήσεις στον κλάδο, όμως, η αύξηση των ωρών εργασίας τις έχει στην ουσία εκμηδενίσει.

 

"Για τα παιδιά μας", γράφει το πανό που κρατούν οι διαδηλωτές στην πόλη Μίσκολτς

 

«Για τα παιδιά μας», γράφει το πανό που κρατούν οι διαδηλωτές στην πόλη Μίσκολτς

 

Η επιστολή των εκπαιδευτικών

 

««Γιατί διαμαρτύρονται πάλι οι δάσκαλοι;» ρωτούν πολλοί. «Συνεχώς παίρνουν αυξήσεις. Μετά βίας δουλεύουν, και πηγαίνουν στο σπίτι τους το απόγευμα!»».

Έτσι ξεκινούν το γράμμα τους οι εκπαιδευτικοί. «Δυστυχώς, ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας έχει αυτή την άποψη για τους δασκάλους», γράφουν. Εξηγούν τι πραγματικά συμβαίνει με τους μισθούς και την αύξηση της εργασίας τους. Αλλά, λένε, δεν είναι αυτός ο μοναδικός λόγος που «διαμαρτύρονται» και γράφουν αυτό το γράμμα.

 

«Όλα έχουν γίνει χαοτικά. Η αβεβαιότητα, η πικρία, συχνά η απάθεια κυριαρχούν στις αίθουσες των δασκάλων…. Οι αλλαγές που γίνονται κάθε ένα -ή στις καλύτερες περιπτώσεις κάθε δύο- χρόνια, ποτέ δεν είναι φιλικές προς τους μαθητές ή τους εκπαιδευτικούς.

 

…Τα σχολικά κτίρια είναι στη χειρότερη κατάσταση παρά ποτέ. Δεν υπάρχουν χρήματα για βασικές ανάγκες. Οι αίθουσες βάφονται από τους γονείς…

…Θέλουν να παρακολουθούν κάθε λεπτό της παρουσίας μας στη δουλειά…. Αυτοαξιολογήσεις… Χαρτιά, έγγραφα, ηλεκτρονικές πληροφορίες… Και πότε υποτίθεται ότι θα διδάσκουμε;;; Ή ο στόχος είναι η γενιά αυτή να μη μπορεί να θέτει καμία ερώτηση;»

 

 

Teachers protest in Miskolc, Hungary

«Η μέρα έχει μόνο 24 ώρες»

 

Το σύστημα των εξετάσεων συνεχώς αλλάζει, και η έμφαση δίνεται στην απομνημόνευση τεράστιων ποσοτήτων εγκυκλοπαιδικής γνώσης, είναι αυτό που τονίζουν όσοι διαδηλώνουν. Δεν προκαλεί έκπληξη, γράφει το Hungarian Free Press. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένα τέτοιο καθεστώς, «είναι μια νέα γενιά νέων πολιτών που θα μπορούν να σκέφτονται και να αμφισβητούν».

 

Από τα παιδιά ζητείται να απομνημονεύουν βουνά γεγονότων, αλλά τα περισσότερα είναι ανίκανα να διαμορφώνουν τη δική τους άποψη και να επιχειρηματολογούν υπέρ αυτής με έναν λογικό τρόπο.

 

Ο εβδομαδιαίος αριθμός μαθημάτων έχει «χτυπήσει οροφή», γράφουν εκπαιδευτικοί στην επιστολή τους. Ένας μαθητής γυμνασίου περνά 35 ώρες την εβδομάδα στο σχολείο, και πρέπει και να προετοιμάζεται για αυτά τα μαθήματα. «Μαθητές με όρεξη στερούνται την παιδική τους ηλικία. Πού είναι το όριο; Και στη μέρα του παιδιού υπάρχουν μόνο 24 ώρες».

 

"Μην αποξενώνετε τους νέους" - "Θέλουμε δίκαιους μισθούς"

 

«Μην αποξενώνετε τους νέους» – «Θέλουμε δίκαιους μισθούς»

 

Οι φόβοι της κυβέρνησης

 

Στις 13 Φεβρουαρίου, οι εκπαιδευτικοί οργανώνουν μεγάλη κινητοποίηση στη Βουδαπέστη. Εκεί θα παρουσιάσουν τα 25 αιτήματά τους για την εκπαίδευση. Δεν αποκλείουν να προχωρήσουν και σε απεργιακή κινητοποίηση τον Μάρτιο, αν η δεξιά κυβέρνηση Όρμπαν δεν ανακαλέσει αλλαγές που έχει φέρει με την «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση».

 

Μετά τις διαδηλώσεις και τα σχέδια για νέες κινητοποιήσεις, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα απαλλάξει τους εκπαιδευτικούς από διοικητικά βάρη και θα αρχίσει συνομιλίες με εκπροσώπους της εκπαιδευτικής κοινότητας.

 

Τι φοβάται; Το ενδεχόμενο να γίνουν οι εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις το «φιτίλι» που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα μεγαλύτερο κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών. «Υπάρχει δυναμικό σε αυτή την κινητοποίηση να γίνει αφετηρία για περισσότερες πορείες», λέει στο πρακτορείο Associated Press ο Csaba Toth, στρατηγικός διευθυντής στο ινστιτούτο Republikon στη Βουδαπέστη. «Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τι θα  συμβεί» στην κινητοποίηση της 13ης Φεβρουαρίου έξω από το κοινοβούλιο στην πρωτεύουσα.

 

Ο επικεφαλής του συνδικάτου των εκπαιδευτικών της Ουγγαρίας PDSZ Laszlo Mendrey μιλάει στους διαδηλωτές στο Μίσκολτς

 

Ο επικεφαλής του συνδικάτου των εκπαιδευτικών της Ουγγαρίας PDSZ Laszlo Mendrey μιλάει στους διαδηλωτές στο Μίσκολτς

 

Τι συμβαίνει «στη διπλανή πόρτα»

 

Χιλιάδες εκπαιδευτικοί κινητοποιούνται και στη γειτονική Σλοβακία. Στις 25 Ιανουαρίου χιλιάδες δάσκαλοι άρχισαν απεργία διαρκείας, οργανωμένη στο πλαίσιο ενός ανεξάρτητου δικτύου. Ζητούν μεγαλύτερους μισθούς και περισσότερα χρήματα για την παιδεία. Ο μέσος μισθός τους, λένε, είναι 650 ευρώ. Θέλουν αυξήσεις τα επόμενα δύο χρόνια, και 400 εκατομμύρια για την παιδεία, σε μια χώρα όπου εκεί πηγαίνει το 4,4% του ΑΕΠ. «Πολλοί δάσκαλοι δουλεύουν σε δύο δουλειές για να επιβιώσουν. Τα σχολεία δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν διδακτικό εξοπλισμό. Θα συνεχίσουμε την απεργία μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας», λέει ένας από τους απεργούς στο πρακτορείο Reuters.

 

Και οι συνάδελφοί τους στην Ουγγαρία, καταλήγουν στο γράμμα τους.

 

«…Θέλουμε να πηγαίνουμε στη δουλειά σε καλή διάθεση -όχι εκνευρισμένοι, εξαντλημένοι ή άρρωστοι από το στρες. Χρειαζόμαστε ΗΡΕΜΙΑ απαλλαγμένη από πολιτικές και ψευδο-μεταρρυθμίσεις… Θα θέλαμε να προετοιμάσουμε την επόμενη γενιά για τις προκλήσεις της ζωής… Θεωρήστε αυτό το γράμμα κραυγή για βοήθεια…»

 

Πηγή https://www.ert.gr